Een zoekmachine neemt een zoekopdracht aan en geeft gerangschikte resultaten terug, soms met advertenties, kaarten of een AI-assistent erbovenop. Organisaties komen de categorie op drie manieren tegen: als standaardzoekmachine in de browsers van medewerkers, als ingebouwde zoekfunctie op de eigen website en als zoek-API die onderzoekstools, producten of AI-toepassingen voedt.
De soevereiniteitsvraag zit in de index en de rangschikking. Sommige alternatieven voor Google Search of Bing combineren eigen crawling met resultaten van partnerindexen, waardoor een aanbieder Europees kan zijn en toch afhankelijk blijft van een niet-Europese bron voor wat u te zien krijgt. De Digital Markets Act legt extra verplichtingen op aan de grootste platforms, waaronder online zoekmachines, maar zegt niets over waar een afzonderlijke zoekopdracht wordt verwerkt of wat ernaast wordt opgeslagen.
Vraag bij de keuze voor een Europese optie of de dienst een eigen index heeft of op partners leunt, welke dat zijn en hoe zoekopdrachten worden doorgegeven. Controleer of IP-adressen en zoekopdrachten worden opgeslagen of aan een account gekoppeld, hoe de dienst wordt gefinancierd en of de bewaartermijnen openbaar zijn.